وجود و تعدد دانشگاه ها و مراکز علمی در هر شهر نشان دهنده رشد و پیشرفت آن شهر و منطقه می باشد.       گـــنـدم خـــبـر :یکی از دلایل عدم رشد و توسعه منطقه عدم توانایی حل مشکلات و شناسایی عوامل تسریع کننده رشد در بخشهای مختلف است.       این مهم که […]

وجود و تعدد دانشگاه ها و مراکز علمی در هر شهر نشان دهنده رشد و پیشرفت آن شهر و منطقه می باشد.

 

 

 

گـــنـدم خـــبـر :یکی از دلایل عدم رشد و توسعه منطقه عدم توانایی حل مشکلات و شناسایی عوامل تسریع کننده رشد در بخشهای مختلف است.

 

 

 

این مهم که وظیفه دانشگاه ها اساتید آنهاست تاکنون به خوبی صورت نگرفته است.

 

 

 

عقب ماندگی علمی اصلی ترین عامل عقب ماندگی در کشور و منطقه است و همین عامل نیز عامل عدم رشد سریع تر ما نیز می باشد.

 

 

 

از آنجا که استادان دانشگاه حامل علم کشور هستند، عامل مهمی نیز باید برای حل این مشکلات باشند.

 

 

 

مدرک شیفتگی شدید مردم باعث تولید کارخانه های سه شیفته ی تولید مدرک شده است.

 

 

 

یکی از دانشگاه های شهرستان زابل که پس از وقوع یک رکود مالی در این دانشگاه جهت تامین مخارج خود اقدام به جذب دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد نمود.

 

 

 

متاسفانه برخی اساتید مدعو این دانشگاه به جای کمک به رشد علمی دانشجویان از مدرک شیفتگی کارمندان ادارات دولتی و از شغل بازمانده های تحصیل کرده به نحو احسنت استفاده کرده و در کنار کمک به رشد موشکی مقالات علمی بی فایده و توخالی در جهت ارتقای علمی خود نیز بهره می برند.

 

 

این استادان با طمع زاید الوصفی ، در پی چاپ مقاله های بی تلاش و شیرین  پس از فشار به دانشجویان در کلاسها می باشند.

 

 

 

از اعلام نمرات دانشجویان خودداری کرده و نمره دادن خود را منوط به ارائه مقاله می  نمایند.

 

 

دانشجویانی که آخر کلاس مقاله ای ندهند و بالای مقاله هم اسم مبارک استاد را ننویسند نمره خوبی از کلاس نخواهند گرفت.

 

 

 

جالب اینجاست که حتما باید اسم مبارک استاد به عنوان نفر اول مقاله چاپ شود چون امتیاز بیشتری برای انها دارد تا زودتر دانشیار و استاد تمام شوند.

 

 

 

بتازگی نیز با توجه به اینکه طبق آیین نامه ارتقای علمی نیازمند ارائه مقالات علمی خارجی و ISI می باشند دانشجویان بخت برگشته خود را تحت فشار بیشتری قرار داده تا با مراجعه به افراد از پیش تعیین شده و قبول هزینه ای حدود ۲ میلیون تومان ناقابل موجبات طی مراتب علمی را برای آنها فراهم سازند.

 

 

 

در اینجا این سوال تاسف بار را باید از این استادان پرسید که آیا این شیوه رشد و افزایش مرتبه و حقوق عین گذاشتن لقمه ای حرام در کف دست نیست؟

 

 

آیا این استادان انکار می کنند که افزایش حقوق آنها در پس استثمار دانشجویان و در پی تلاش دیگران بوده است؟ آیا این راه پیشرفت امری جز دروغ نیست؟

 

 

استادان فرهیخته و دانشمند که مصداق این نوشتار نیستند، بخوبی می دانند که مشکل اصلی دانشگاه های ما حضور استادان کم کار، کم سواد، کم مطالعه، پرمدعا و بی خاصیت در سیستم بسته و بیمار هیات علمی ها و مدرک گرایی و مدرک شیفتگی بی بنیه علمیست و اگر دانشگاه یک کشور اصلاح شود آن مملکت نیز بهبود خواهد یافت.

 

 

لذا  از ریاست محترم و فرهیخته این دانشگاه تقاضای برخورد و رسیدگی به این موضوع را داریم.

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه