گـــنـدم خـــبـر : سیستان همیشه مهد صداقت و مردانگی بوده است.   مردمانی که در دوران رواج برپایی منابر سب و لعن نسبت به امیرالمومنین علی(ع)، با پرداخت خراج ها و شروط سنگین زیر بار این عمل نرفتند و نشان دادند حب خاندان اهل بیت(ع) از آنها جدا ناشدنی است.     به شهادت تاریخ […]

گـــنـدم خـــبـر : سیستان همیشه مهد صداقت و مردانگی بوده است.

 

مردمانی که در دوران رواج برپایی منابر سب و لعن نسبت به امیرالمومنین علی(ع)، با پرداخت خراج ها و شروط سنگین زیر بار این عمل نرفتند و نشان دادند حب خاندان اهل بیت(ع) از آنها جدا ناشدنی است.

 

 

به شهادت تاریخ مردمان این سرزمین از مختار نیز پیشی گرفتند و پس از شنیدن واقعه عاشورا نسبت به خون مولایشان قیام کردند.

 

 

مردمانی که خون گرم و دلیر هستند و در میان این مردم بود که شهید حسن خزایی پرورش یافت.

 

 

او رسالتی را بر دوش خود احساس می کرد که همراه است با شهامت، صداقت و عشق، رسالتی که زینبی است.

 

 

او دوشادوش با فاطمیون و مدافعان حرم رسالت خبری خود را انجام می داد.

 

 

محبتش به سردار علیرضا توسلی(ابوحامد) فرمانده و بنیانگذار فاطمیون وصف ناشدنی بود و هر وقت مدافعی را می دید به هنگام وداع می گفت:

دعا کنید که شهادت نصیبم شود…

 

او راه و رسم عاشقی را از مولایش یاد گرفته بود زیرا که امیرالمومنین علی(ع) فرموند:

 

فو الله انی لعلی الحق. و انی للشّهاده لمحبّ.

 

پس به خدا قسم من بر حقّم و دوستدار شهادت.

شرح نهج البلاغه، ج۶، ص۹۹ و ۱۰۰

 

 

او غرق در شور و عشق شهادت بود، هنوز هم مداحی های او در ذهن مدافعین و دوستان رزمنده‌اش زنده است.

 

 

ناگزیر مرغ شهادت در غروب شنبه ۲۲ آبان ماه ۱۳۹۵ به روی شانه هایش نشست و به سوی پروردگارش پرکشید.

 

 

شهید خزایی از خود دو فرزند پسر و یک دختر خردسال به جای گذاشته است.

 

 

روحش شاد و یادش گرامی باد.

نویسند: __ح.م__

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه