شهرگندمــــــ : سال گذشته در چنین روزهایی پس از مطرح شدن اسامی مختلف سرانجام آقای علی اوسط هاشمی استاندار سیستان و بلوچستان شد.  برآن بودیم تا نقدی برعملکرد یکساله ایشان انتشار دهیم که یکی از گندمـــ پرسی های اصلاح طلب با ارسال نقدی بخوبی ابعاد فعالیتهای مختلف دولتمردان استان را مورد نقد و بررسی قرارداده […]

شهرگندمــــــ : سال گذشته در چنین روزهایی پس از مطرح شدن اسامی مختلف سرانجام آقای علی اوسط هاشمی استاندار سیستان و بلوچستان شد.

 برآن بودیم تا نقدی برعملکرد یکساله ایشان انتشار دهیم که یکی از گندمـــ پرسی های اصلاح طلب با ارسال نقدی بخوبی ابعاد فعالیتهای مختلف دولتمردان استان را مورد نقد و بررسی قرارداده بود , تصمیم و اراده مجله الکترونیکی شهر گندمـــ نیز براین قرار گرفت تا اینبار نقد یک اصلاح طلب که افکاری نزدیک به دولت دارد را درخصوص استانداری که به اصلاح طلب ترین استاندار کشور معروف شده است را منتشر نماییم.

1385580418461

 زنده شدن امید با انتصاب استانداری با تجربه

تنها چیزی که در نگاه اول امیدواری را سبب میشد سوابق کاری قبلی ایشان بود که کارنامه ای موفق را نشان می داد. در اولین سفرهایی که به خطه سیستان داشت به همراه جمعی از مدیران ارشد دستگاههای دولتی از همه شهرهای سیستان بازدید بعمل آورد. این سفر نوید دیدگاهی نو و جدید به سیستان بود.

در هر شهر گوشه ای از برنامه های کوتاه مدت و بلند مدت دولت مطرح شد. بالاتر از این برنامه ها نوع دید ایشان نسبت به سیستان بود و درک عمق فاجعه ای که در این منطقه به وقوع پیوسته بود.

تشبیه شرایط سیستان به وقوع «زلزله ای ویرانگر که درنگ در کمک رسانی جایز نیست» از طرف ایشان بسیار امیدوار کننده بود. آگاهی و درک بالای وی از مشکلات و همچنین پتانسیل های منطقه و بیان راهکارهای کاهش و برون رفت از این شرایط بحرانی امید را مضاعف مینمود. شاید برای اولین بار یک دولتمرد منتقدتر از مردم به اوضاع بود با ادبیاتی شیوا و دلنشین.

در تمامی سخنان اوج دلسوزی و نیت و عزم به تغییر شرایط سخت و شکننده موج میزد. نوع دیدگاه استاندار نسبت به مشکلات سیستان و روابط ایشان با اعضای کابینه و هیات دولت همه طرحهای مطرح شده را دست یافتنی مینمود.

با بیان مشکلات و دردها از زبان عالی ترین مقام استان هیاهوی افرادی دلسوز از مادر در همه فضاها پیچید افرادی که سالها خموش نظاره گر درد مردم بودند. همهمه بیان مشکلات چنان فضا را پر کرد که شاید دیگر سخت میشد ندای خیرخواهانه را از ندای سودجویانه ای که برخلاف چهره مصلحت طلب دنبال خنثی کردن و توقف درمان درد مردم بود, تشخیص داد , اینان تلاش کردند به گونه ای عمل شود تا راهی که منتهی به نجات مردم سیستان خواهد شد یا سد و مصادره بنام خود کنند. که اتفاقا موفق شدند مسیر را تغییر دهند همانگونه که مایل بودند و گواه این ادعا این است که مشکلی حل نشد ولی سکوت مجددا حاکم شد و برگشتند به لاک خموشی همچون گذشته, تا بخسبند و اثبات کنند که حتی خیال بهار را برنمی تابند تا خزانش را نبینند.

 تغییر رویه و تلاش دولتمردان استان جهت مدیریت مطالبه گری
اما متاسفانه کشمکش های سیاسی و سهم خواهی ها که گهگاه با فشارها و ناامنی های استان گره خورد نقش دلسوزان را از منجیان عاقبت اندیش به سیاسیون مصلحت اندیش تغییر داد.

تلاش در راه تحقق مطالبات ایجاد شده از طرف دولتمردان جای خود را به مدیریت و تدبیر بر کنترل مطالبه گری داد.

گذشت یکسال و عدم تغییر در شرایط سیستان و سیستانی !!

حال کجایند کسانی که در بیان درد از هم پیشی می گرفتند؟! 

گذر زمان نشان داد قرار نیست تغییری متناسب با عمق مشکلات سیستان واقع شود. شاید اگر استاندار خود را به ندیدن و نشنیدن ناله رو به خاموشی این خطه میزد کورسوی امیدی از دیدن و شنیدن باقی می ماند اما امروز که نهایت درد این مردم را دیدند و لمس کردند و مرهمی بر درد نشدند به کدامین امید فریاد که نه! ناله کنند؟!

امضای نامه مشترک نمایندگان سیستان و درخواستهایی که در سفر ریاست جمهور مطرح کردند را نیز می توان از همین منظر نگریست. حضور تاریخی اقشار مختلف مردم سیستان در استقبال ریاست جمهوری اوج بیان خواست جمعی مردم سیستان بود , منطقه آزاد سیستان درخواستی که تا کنون بدون جواب باقی مانده است.

موجها از بس تلاطم کرده اند راه اقیانوس را گم کرده اند

 مطالباتی بی سرانجام !
بدنه فعال جامعه سیستان امروز را جوانان تشکیل می دهند. جامعه ای که مرحله گذار از سنت به مدرنیته را در عرصه های مختلف طی مینماید. این نسل خان منشی و جمع شدن زیر لوای یک فرد را برنمی تابند تا با اتحاد بر اساس تکیه بر یک فرد , پیگیری مطالبات کنند و از طرفی بدلیل عدم بلوغ تفکرات اجتماعی و فرهنگی هنوز امکان بهره گیری از تشکلهای مردم محور با هدف واحد فراهم نشده است.

بنابراین مطالبات بصورت پراکنده و بدون انسجام لازم مطرح و بدون نتیجه می ماند.

مطرح شدن و نتیجه نگرفتن مطالبات زمینه نا امیدی جامعه را موجب می شود. این نا امیدی و احساس ناتوانی در تغییر شرایط, موجب سرخوردگی و دلزدگی و درنتیجه مهاجرت را تشدید می کند. آ

ندایی که امروز با لحنی تند و بعضا غضب آلود به انتقاد از شرایط مطرح میشود , از سر عناد و لجاجت و مغرضانه نیست , بلکه ناله ای است که از سر درد برخواسته است.

ما فرزند ایرانیم در کلیه گلوگاههای تاریخی یاری گر  ایران اسلامی بزرگ بوده ایم و هر برگ از تاریخ این خطه سراسر رشادت و از خودگذشتگی برای دین و وطن است و همیشه یاریگر مظلومان در طول تاریخ , و هنوز هم سرافرازانه برای عقیده و مرز و بوممان جان میدهیم سزاوار نیست که سهم ما درد باشد و رنج و ترک دیار و غربت گزینی.

و نهایتا پس از مهاجرت و ترک وطن از سر اجبار در مظان اتهام عافیت طلبی, نمکی بر زخممان.

 تاریخ در سیستان بصورت معکوس در جریان است , شرایط از تنگه احد به شعب ابی طالب رسیده است

تراژدی که بدون اغراق در سیستان در چند سال گذشته شاهد آن بوده ایم , مهاجرت و کوچ اجباری مردم بدلیل عدم درآمد و امرار معاش و خشکسالی و طوفان و عدم بهره مندی از حداقل امکانات زندگی و مهمتر از همه نا امیدی به بهبود اوضاع است.

تاریخ در سیستان در جهت معکوس در جریان است . سیستانی که به انبار غله و تنگه احد معروف بود امروز به شعب ابی طالب شبیه است که اینبار هم محقین در اقلیتند و گرفتار غضب و راه بر نجاتشان بسته.

امید است موریانه تدبیر بر پیمان نامه تفکر به بن بست کشاندن سیستان افتد و گشایشی در کار حاصل آید. یقینا شرایط کنونی سیستان به گونه ای است که کوتاهی و قصور برای کاهش آلام مردم و برون رفت از این شرایط را خداوند متعال و آیندگان بر ما نخواهند بخشید و این نگارش در جهت ادای این دین صورت پذیرفت.

 

 یادداشت : گندمـــ پرسی اصلاح طلب

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه