گندمـــ پرس : رسالت ما بعنوان رسانه ای بومی با نگاهی ملی،انعکاس دردهای مردم سیستان عزیز به مسولین شهرستانی،استانی و کشوری ست.   مردمی که سالهاست در برابر تمام مشکلات چون کوه ایستاده اند و از مرزهای ارزشمند جنوب شرقی کشورمان مردانه پاسداری می کنند.   مردمی که گرانبهاترین موهبت الهی یعنی جانشان را شرافتمندانه […]

گندمـــ پرس : رسالت ما بعنوان رسانه ای بومی با نگاهی ملی،انعکاس دردهای مردم سیستان عزیز به مسولین شهرستانی،استانی و کشوری ست.

 

مردمی که سالهاست در برابر تمام مشکلات چون کوه ایستاده اند و از مرزهای ارزشمند جنوب شرقی کشورمان مردانه پاسداری می کنند.

 

مردمی که گرانبهاترین موهبت الهی یعنی جانشان را شرافتمندانه و غیورانه بر طبق اخلاص نهاده اند تا دشمنان باورها، ارزشها و اعتقاداتمان راهی برای ورود به این خاک پیدا نکنند.

 

مردمی که آسایش و آرامش و امنیت و رفاه خود و خانواده شان را فدای امنیت و آسایش و آرامش هموطنانشان کرده اند.

 

ما می گوییم اما شما نمی شنوید!

 

امروز رسانه ها به عنوان زبان گویای ملت، در تلاشی شبانه روزی به دنبال بازگو کردن دردها و مشکلاتی هستند که زندگی را برای مردم سخت تر می کند.

 

شرایط اقلیم و آب و هوا و مرز نشینی از یک سو و بی توجهی و بی مسولیتی آقایان پشت میز نشین از دیگر سو.

 

 

مردم ما قدر شناسند!

 

نه اینکه قدمهای بزرگی که برای تحقق منطقه ی آزاد صنعتی و تجاری برداشته شده نادیده انگاشته شود.

 

و نه اینکه قدردان کوشش و همدلی مسولینی که صدای مردم را با گوش دلشان می شنوند و متعهدانه در پی پاسخگویی و رفع مشکلات اند، نباشیم.

اما این همه ی آنچه بایسته و شایسته ی سیستان و سیستانی ست نیست.

روی صحبت ما با آنهایی ست که در سایه ی امن مدیریت و صندلی راحت ریاست جا خوش کرده اند و نمی دانیم چرا هیچ طلوعی قادر نیست شب ساختگی شان را به صبح روشن بدل کند تا از خواب بی مسولیتی برخیزند و چاره جوی و راهگشای مشکلات مرتبط با حوزه ی کار خویش باشند.

 

چه کسی پاسخگوست؟!

 

شاید مشکل اصلی از ماست که نمی دانیم ناظر بر اعمال و عملکرد مدیران و روسای محترم ادارات و سازمانها و نهادهای محترم چه کسانی هستند؟

 

و یا اگــر می دانیم؛دست ما کــوتاه و خــرما بر نخیل!

لطفـاً تهمـت نـزنیـد !

 

آنچه ما می گوییم و می نویسیم،نه از سر خوشی و بیکاری و غرض ورزی و مرض پیشگی ! که برآمده از خواست و درخواست مردم همین دیار است.

 

و از آنجا که در آیات و احادیث بارها و بارها تاکید شده که مسولیت پذیری” تکلیف “است.

پس پاسخ مکلفانه تان به این مردم ؛

نه “سکوت” می تواند باشد

نه “تهمت”

و نه تهدید به “شکایت”

 

ما هم مثل شما مسئولیم!!!

 

و چون ما هم مانند شما در قبال وظیفه ای که بر عهده گرفته ایم و قلمی که در دست داریم و مردمی که نجیبانه چشم به افق آینده ی سیستان دوخته اند  و حتی کودکان هنوز متولد نشده ی این خاک،که روزی درباره ی تعهد پدرانشان در برابر سیستان سوال خواهند پرسید،مسولیت داریم و مکلفیم، پس به ناچار اگر جواب مناسبی درباره ی مشکلات طرح شده ی سیستان از مدیران مرتبط دریافت نکنیم قطعا در آینده شفاف تر از این و با ذکر نام بزرگواران خواهیم نگاشت.

اینجا دارالولایه است!

 

 سرزمینی اسطوره ای و بلند آوازه

همان سرزمین نیک نهادی که عشق به خدا،پیامبر و اهل بیت(ع) در آن نهادینه شده

همان سرزمینی که مردمان غیرتمندش زبان به دشنام مولای متقیان باز نکردند حتی در مقابل تراشیده شدن موی زنان بزرگانش بر سر معابر.

چگونه می شود که در چنین سرزمینی کسانی زمامدار امور مردم می گردند که فراموش می کنند لقمه ای که بر دهان می گذارند در ازای پستی ست که اشغال نموده اند.

مگر نه اینکه امیرالمومنان همواره به کارگزارانشان می فرمایند :

 

 

«ان عملک لیس لک بطعمه فى عنقک امانه وانت مستدعى لمن فوقک؛ کارى که بر عهده توست طعمه تو نیست، بلکه بر گردنت امانت است. آن‏که تو را بدان گمارده، نگهبانى امانت را به عهده ‏ات گذارده است.»

 

و مـگر نه اینکه آن حضرت در نامه ‏اى به عثمان بن حنیف می نویسد: آیا سزاوار است که چرندگـان، فراوان بخورند و راحت بخوابند و گله گوسفندان پس از چرا کردن به آغُل رو کنند و على نیز از زاد و توشه خود بخـورد و استراحت کند؟ چشمش روشن باد که پس از سالیان دراز، چهارپایانِ رها شده و گله‏ هاى گوسفندان را الگو قرار دهد.

پس بــرادر مسئـول !

 

خــواهـــر مـــدیر!

اینک کـه درهــای نعـمت خــدا به سویت باز شــده از دریچه هــای امتحانش نیز غــافل مشــو !

چـرا کـه؛
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانى به کف آرى و به غفلت نخوری

 

 

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه