گــنــدمــ پــرس:همه چیز از زمانی شروع شد که اقتصاد سیستان به یک خواب عمیق فرو رفت و مردم را به یک بیماری لاعلاج به نام بیکاری مبتلا کرد.شناسایی مشکلات سیستان و زمینه سازی برای رفع این مشکلات آستین همتی میخواست برای بالا زدن؛اما گویا آستین های همت کوتاه بود .   نگاه بی روح و […]

گــنــدمــ پــرس:همه چیز از زمانی شروع شد که اقتصاد سیستان به یک خواب عمیق فرو رفت و مردم را به یک بیماری لاعلاج به نام بیکاری مبتلا کرد.شناسایی مشکلات سیستان و زمینه سازی برای رفع این مشکلات آستین همتی میخواست برای بالا زدن؛اما گویا آستین های همت کوتاه بود .
 
نگاه بی روح و فقدان پاسخگویی مشکلات سیستان،روز به روز چراغ امید را در دل مردم دارلولایه کم سوتر می کند.آسیب هایی که این چند سال بر پیکر و روح مردم سیستان وارد شد کم نبوده و نیست.
 
کدام نگاه را سراغ دارید که بر دهه های خشکسالی صبوری کند و زمینش را رها نکند؟؟
 
آیا شما مردمی را می شناسید که مرگ تدریجی زیبایی های شهرش را ببیند اما دل به باور آن ندهد و بماند در این دیار…
 
ما مردمان شهری هستیم که نه محیط آرامی برای زندگی داشتیم و نه داروی آرامبخشی برای محرومیت های ناخواسته مان.
 
بیکاری دراز مدت جوانان سیستان باعث ترک ناگهانی امید از دلشان شده است.
 
فقدان راه حل مناسب برای این مشکل باعث بروز مشکلات عمیق تری در منطقه میشود.
 
برای مشاهده ی عینی این واقعیت کافی است افراد مبتلا به بیکاری را ببینید،کسانی که در عین جوانی یا به اعتیاد گرفتار شده اند و یا درگیر آسیب های دیگر اجتماعی مثل فقر و ناهنجاریهای دیگر شده اند.
 
آیا شایسته است سیستان با این سرمایه ی انسانی جوان؛جزو یکی از