گندمــ پرس : یادداشت زیر به قلم امیرحسین بزرگمهر با عنوان بازی ادامه دارد درخصوص تفاهم نامه هسته ای نوشته شده است , انتشار این مطلب نشان از قبول و یا رد آن ندارد و منتقدین می توانند مطلب ایشان را نقد کنند. بسم الله التعالی و له الحمدبازی ادامه دارد.تیم مذاکره کننده جمهوری اسلامی […]

گندمــ پرس : یادداشت زیر به قلم امیرحسین بزرگمهر با عنوان بازی ادامه دارد درخصوص تفاهم نامه هسته ای نوشته شده است , انتشار این مطلب نشان از قبول و یا رد آن ندارد و منتقدین می توانند مطلب ایشان را نقد کنند.

بسم الله التعالی و له الحمد
بازی ادامه دارد.
تیم مذاکره کننده جمهوری اسلامی ایران پس از دوازده سال توانست تا کشورهای غربی را متقاعد کند که واقعیت ایران هسته ای را بپذیرند. این امر ممکن نبود مگر با هدایت ها و هشدارهای مقام عظمی ولایت حضرت آیت الله خامنه ای و البته پشتوانه 19 هزار سانتریفیوژ و 200 کیلوگرم اورانیوم غنی شده 20 درصد که در زمان  گذشته تولید شده بود و دیپلمات های ایرانی بهره کافی را از این موارد در مذاکرات بردند و اتحاد ما نشان داد که :
برنمی داریم دست از آرمان های وطن    بارها این قصه را در گوش عالم گفته ایم

اما اتفاقات و اظهار نظرهایی که پس از اعلام خبر توافق صورت گرفت جای کمی تامل دارد. اگر چه برخی حرفها و واکنش ها می تواند نشان از احساس غرور ایرانی آنها نسبت به ایستادگی و مقاومت ۱۲ ساله هسته ای جمهوری اسلامی ایران در برابر زیاده خواهی های آمریکا و دیگر اعضای ۱+۵ داشته باشد، اما در حالت واقع بینانه تر مصداق بارز رفتار و واکنش احساسی خطرناک در قبال یک پدیده حقوقی شده است. 

متاسفانه برخی اظهارات ناپخته نیز این امر را تشدید کرد.سخن گفتن از توافق نهایی به عنوان فتح الفتوحی بزرگ (حتی فتحی بالاتر از خرمشهر!) نتیجه ای جز دور شدن ما از یک بازی واقع بینانه هسته ای در مقابل اساتید جنگ روانی و دبه در غرب ندارد.

در جریان قرار داد لوزان شاهد بودیم که کاخ سفید بلافاصله پس از اعلام آن و در حالی که عده ای در حال جشن و پایکوبی بودند جنگ روانی ونقض عهد را آغاز کرد.
آنچه که اتفاق افتاده یک معامله است. امور مهمی واگذار شده و البته امتیازهای مهمی هم به دست آمده است. آقای ظریف خود زمانی پیش از این گفته است این چیزی نیست که بنا باشد برای آن سوت و کف زده شود. جامعه بسیار زودتر از آنچه برخی فکر می کنند از هیجان ناشی از اعلان توافق خارج شده و بر دستاوردهای ملموس آن متمرکز خواهد شد.

توقعات از توافق هسته‌ای در ماه‌های گذشته به نحو غیرواقعی بالا برده شده و اکنون زمان آن است که همه انرژی‌ها بر تامین یا مدیریت این توقعات متمرکز شود. دوران پس از توافق، دوران مسئولیت‌پذیری، سختکوشی و قدرشناسی است. این دوران هم‌اکنون آغاز شده و خیلی زود ماه عسل خویش را سپری خواهد کرد.
درباره هدف‌های آمریکا در دوران پس از‌توافق نباید ساده‌ اندیش بود و به برنامه‌ای که برای اثرگذاری بر سیاست داخلی، هسته‌ای، امنیت ملی و منطقه‌ای طراحی و اجرای برخی از آنها را هم آغاز کرده، بی‌توجهی کرد. اهداف آمریکا در مرحله پس ازتوافق لزوما همان چیزهایی نیست که در متن توافقنامه نوشته شده یا ظاهرا به نظر می‌رسد .نهایی شدن توافق محصول یک سلسله محاسبات استراتژیک است؛ هم در ایران و هم در آمریکا.
آمریکا می خواهد از توافق و احساسات و سخنان غیرمسئولانه برخی ها برای چه هدفی به عنوان سکوی پرتاب استفاده کند؟
جمله “یک ایرانی را تهدید نکنید” و جملات مشابهی که از سوی آقای دکتر ظریف و تیم مذاکره کننده هسته ای خطاب به اعضای ۱+۵ اعلام شده را دوباره مرور کنیم. اگر با همین نگرش درست پیش برویم به آنها ثابت خواهیم کرد که در عملیات روانی مد نظر آنها گرفتار نخواهیم شد. بازی ادامه دارد  ،حقیقتی که در نامه مقام معظم رهبری به رئیس جمهور محترم هم کاملا مشهود بود. نگذاریم در هیاهو های کاذب این حقایق محو شود .
توافق برگ برنده کدام طرف خواهد بود؟
هرگز پیشنهاد صلح از طرف دشمن را که خشنودى خدا در آن است رد مکن، که آسایش رزمندگان، و آرامش فکرى تو، و امنیّت کشور در صلح تأمین مى ‏گردد .
لکن زنهار زنهار از دشمن خود پس از آشتى کردن، زیرا گاهى دشمن نزدیک مى‏شود تا غافلگیر کند، پس دور اندیش باش، و با خوشبینى خود را متّهم کن.

بخشی ازخطبه 53 نهج البلاغه

والعاقبه للمتقین

امیرحسین بزرگمهر

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه