گندمــ پرس : با کاروان حله برفتم ز سیستان با حله ی تنیده ز دل،بافته ز جان هر تار او به رنج برآورده از ضمیرهر پود او به جهد جدا کرده از روان….ای طبع تو هوای دگر،با هوا بباشوی حلم تو زمین دگر ،با زمین بمان                           “فرخی سیستانی” در این روزهای طوفان های توفنده و […]

گندمــ پرس : با کاروان حله برفتم ز سیستان
با حله ی تنیده ز دل،بافته ز جان
هر تار او به رنج برآورده از ضمیر
هر پود او به جهد جدا کرده از روان
….
ای طبع تو هوای دگر،با هوا بباش
وی حلم تو زمین دگر ،با زمین بمان
                           “فرخی سیستانی”

در این روزهای طوفان های توفنده و اکسیژن های غبار آلود
که نفس به نفس رود رامشگر مرگ هوهو کنان در ریه هایمان جاری می شود.
در این روزهای تبدار و تفتیده هامون ،
در این ثانیه های داغ و عطشناک نیمروز،
آنچه ریشه ها را در این ریگ ستان مرزی استوار می کند، آنچه امید می شود برای ماندن و خواندن ترانه ی  زندگی در لابلای کر گزهای پیر و پایور چیزی نیست جز همانی که در واکاوی دل ها و اندیشه های مردمانش می یابیم؛ مهر و فرهنگ و ادب

و ما تمام آنچه داریم را در ادب نامه ی سیستان به نظاره نشستیم ؛
ترنم باران شعر را از ابرهای بار آور خرد و اندیشه مردمان سیستان و شکوه مهربانی و فرهنگمداری شما را که قامت برافراشته اید چون سرو در برابر نامهربانی طبیعت و ایستاده اید چون اوشیدر ماه در برابر دیو خشکی.
این برگ را به نام سه تن از شاعران شهر اهورایی مان  , لیلا سنچولی , زهرا ساری و داوود مختاری , ورق می زنیم به امید همراهی هماره تان
        
      
                   مهرتان مدام
                  ساناز شهنوازی
 
 
 
 
 
لیلا سنچولی
 
1- لیلا سنچولی
 
 
                    یک نفر نیست بگوید که چه مرگت شده است                        

اشکت از چیست ، بگوید که چه مرگت شده است  
                         
                         یک نفر نیست که با درد من عادت بکند                              

گرچه ناشی ست بگوید که چه مرگت شده است

سر و سامان بدهد حال مرا ، داد زند

                 غصه کافیست ! بگوید که چه مرگت شده است                        

و بپرسد که چرا منتظر بارانی

عشق تو کیست ؟بگوید که چه مرگت شده است

جاده را با خطر حادثه همراه شود 

بعد هر ایست ، بگوید که چه مرگت شده است

یک نفر نیست مرا دست خودم بسپارد

یک نفر نیست بگوید که چه مرگت شده است !

 
 
 
 
 
 
 
 
 
زهرا ساری
 
2- زهرا ساری
 
 
شاد و رها از خویشتن نیلوفر آبی
می روید از عمق لجن، نیلوفر آبی

مانند یک زن بارور،زیبا و لطف انگیز
گل می دهد،گل پیرهن، نیلوفر آبی

رنج فراوان می کشد -از ریشه تا خورشید-
با عشق شورانگیز زن، نیلوفر آبی

می خواهد آرام و رها پیدا کند خود را
در هشت سوی جان و تن نیلوفر آبی

آزاد می روید درون برکه و مرداب
این سمبل مام وطن،نیلوفر آبی

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 داوود مختاری
 
 
3- داوود مختاری
 
 
می بری روسری دختر خان را ،،،ای باد
میکنی عاشق او مرد جوان را ،،،ای باد
تو خودت موسیقی گوش نوازی اما
می دهی گوش تو تصنیف بنان را ،،،ای باد
می کشی هر طرفی کشتی سرگردان را
می کنی عاشق دریا ملوان را ،،،ای باد
زوزه هی پشت سر زوزه کشیدی شب و روز
آنقدر زوزه که بردی سرمان را ،،،ای باد
هر چه را می بری با خود ببر اما نکند
ببری ابروی دختر خان را ،،،ای باد

تقدیم به سیستان در باد

 

 

به اشتراک بگذارید :

مطلب قبل و بعد
مطالب مشابه